Biografía

Francisco de Goya (1746-1828) foi un pintor e gravador español, considerado un dos máis grandes artistas da historia. Naceu en Fuendetodos, Aragón, e formouse en Madrid, onde destacou polos seus retratos e obras de temática relixiosa. Ao longo da súa carreira, o seu estilo evolucionou, pasando dunha técnica máis clásica a unha visión máis crítica e escura, influída pola súa sordera e os turbulentos acontecementos da súa época, como a invasión napoleonica.

 As súas series de gravados "Los Caprichos" e "Los Desastres de la guerra", xunto ás súas "Pinturas Negras", reflexan a súa visión sombría da humanidade. Goya deixou un legado duradeiro, sendo precursor da modernidade na arte.

1ª Etapa - Aprendizaxe (aproximadamente 1760-1770)

Características:

 Nesta fase, Goya estaba aprendendo a técnica e a composición. As súas influencias viñan do Rococó e o Barroco. Traballou en encargos relixiosos e tamén no ámbito da decoración.

Cadro representativo:

 La Anunciación (aproximadamente 1770). Aínda influenciado polo estilo rococó, amosa a súa evolución inicial como pintor.

Período Costumista (aproximadamente 1770-1790): 

Características:

Goya explora temas populares e costumbristas, retratando escenas da vida cotiá e do pobo. A súa pintura comeza a amosar maior liberdade e humor, con críticas sociais sutilmente implícitas.

Cadro representativo:

 La maja desnuda (aproximadamente 1797-1800). Esta pintura rompe cos convencionalismos da época e amosa un tratamento atrevido da figura humana.

Período da corte e "La familia de Carlos IV" (1800):

Características: 

Goya asume encargos de retratos para a familia real española. A súa técnica evoluciona cara a unha maior veracidade e realismo, con menos idealización. Os retratos destacan por transmitir a psicoloxía dos modelos

Cadro representativo:

 La familia de Carlos IV (1800). Neste retrato, Goya presenta a familia real con gran realismo, sen idealización, e cunha crítica sutil á súa corte

Período da Guerra da Independencia (1808-1814)

Características: 

A Guerra da Independencia española contra a invasión napoleónica marcou unha etapa de gran intensidade emocional e crítica en Goya. As súas obras desta fase son dramáticas e reflicten a brutalidade do conflito

Cadro representativo: 

El 3 de mayo de 1808 (1814). A pintura retrata a execución de patriotas españois polas tropas francesas, destacando pola súa carga emocional e a súa visión crúa da violencia.

Período en Burdeos (1824-1828):

Características: Na súa última etapa, Goya se traslada a Burdeos, onde as súas obras se volven máis abstractas e escuras. A súa visión da humanidade é cada vez máis pesimista, e a súa técnica se fai máis libre e expresionista.

Cadro representativo: El perro (aproximadamente 1827). Unha pintura en que Goya mostra un horizonte sombrío e angustioso, con imaxes evocadoras e misteriosas